Interview met Pim Wessels over De Gebroeders Leeuwenhart / Voorstelling gezien op 12 februari 2012 in theater Het Park in Hoorn.
Vraag jong volwassenen en kinderen naar hun favoriete kinderboek en De Gebroeders Leeuwenhart van Astrid Lindgren uit 1973 zal hoog scoren. Het verhaal over de doodzieke Kruimel en zijn heldhaftige en lieve broer Jonathan is sprookjesachtig en spannend. Tegelijkertijd brengt het troost en hoop en maakt het een groot en moeilijk thema bespreekbaar voor ouders en kinderen. Theater Terra brengt het verhaal dit jaar als muziektheatervoorstelling op de planken, met Pim Wessels (Dolfje Weerwolfje, SpangaS) in de rol van Jonathan Leeuwenhart.

Foto: Joey Buddenberg
Pim Wessels: “De repetitieperiode voor deze voorstelling was best heftig. We hadden maar drie weken tijd voor alle voorbereidingen. Op de eerste dag keken we elkaar aan met blikken van ‘wooow, hoe gaan we dit in godsnaam doen?’ Maar na de eerste week hadden we al een doorloop van het hele stuk. Week twee en drie waren er om te werken aan het spel en om ons verder te verdiepen in de rollen. Ik hoop niet dat drie weken reperteren de standaard wordt, maar het blijkt dus wel te kunnen.”
Karel en Jonathan
In de rol van Jonathan vertelt Pim een verhaal aan zijn broer Kruimel. Deze vertelling over het land Nangijala helpt Kruimel minder bang te zijn voor de dood. Het meest troostrijke aan Jonathans woorden is dat Kruimel als Karel Leeuwenhart in Nangijala verlost zal zijn van al zijn zwakheden en problemen én dat hij zijn broer er snel terug zal zien. Dan ontvouwt zich de voorstelling en beleven de twee broertjes als de ridders Leeuwenhart grote avonturen, wanneer zij in het ‘hemelse’ sprookjesland de strijd aangaan tegen het kwaad. In de theatervoorstelling wordt het personage van Kruimel, oftewel Karel, neergezet met een levensgrote handpop, waarvan Wesley de Ridder de bespeler is.
Pim: “In de eerste dagen van de repetities moest ik steeds naar Wesley kijken. Deed ik dat niet, voelde ik me als een malloot die tegen een stuk schuimrubber aan het praten was. Maar Wesley heeft zich het spelen met de pop zo goed eigen gemaakt; door zijn stem en het laten bewegen van de pop is Kruimel echt een volwaardig karakter geworden. Dat Wesley erachter staat, valt me nu niet eens meer op. Na afloop van de voorstelling denk ik vaak: ‘Hé Wesley, jij ook hier?’”
Eén acteur, drie poppen
In het stuk zijn ook rollen voor Roos van der Waerden (Sofia), Paul Keizer (Jossie en Orval) en Ara Halici (Hubert). Halici presteert het naast het spelen van zijn rol ook nog drie poppen (de slechterikken Kader, Veder en Tengil) te bedienen en ieder van een eigen stem te voorzien. En zelfs in een lied waarin deze drie stemmen razendsnel moeten worden afgewisseld slaagt hij bijzonder goed.
Zang, toneel en poppenspel vinden in De Gebroeders Leeuwenhart plaats in een decor dat veel overlaat aan de verbeelding van het publiek. Pim lacht: “Het lijkt wel of wij het spel ‘Apenkooi’ spelen. De klimtouwen vormen de ene keer een woest bos, een andere keer zijn het obstakels die ik met mijn zwaard, een stok eigenlijk, moet overwinnen. En de paarden, dat zijn gewoon toestellen, zoals je ze ook in een gymzaal ziet. Het is zo simpel, maar wel heel effectief. Oh, en dan heb ik het nog niet over de muziek gehad… Mijn zangpartij gaat nogal breed, van bizar hoog tot zo ongeveer het laagste wat ik kan zingen. Maar ik vind het zulke mooie nummers, in teksten (Jurrian van Dongen) en wat muziekstijl (Tjeerd Oosterhuis) betreft, dat ik echt heel blij en dankbaar ben dat ik deze voorstelling mag doen.”
De theatervoorstelling De Gebroeders Leeuwenhart is nog te zien tot en met eind april 2012. Kijk voor meer informatie en de speellijst op www.theaterterra.nl.