ALEX ROEKA/ZACHTAARDIG VERGOOID/VOORSTELLING (EN CD)/2011 (2010)
Gezien op vrijdag 9 december 2011 in Theater De Purmaryn in Purmerend.
Naast zijn bed vond hij een beschreven bierviltje. Met een ‘dreunend nijlpaard in z’n kop’ las hij de woorden ‘zachtaardig vergooid’. Waar sloeg dat nou toch op? Hij gebruikte de woorden later in een lied en het werd de titel van een cd en theatervoorstelling. Alex Roeka heeft aan mooie woorden en zinnen geen gebrek.
Voorstelling en cd
De voorstelling en de cd ‘Zachtaardig vergooid’ gaan gelijk op. Slechts een enkel lied uit het theaterconcert, staat niet op de plaat. Het zijn liedjes om nauwgezet te volgen en daarvoor is concentratie vereist. De zanger/muzikant weet dit vakkundig af te dwingen.
Roeka zingt ingetogen, soms haast fluisterend. Wanneer hij achter zijn gitaar, tussen zijn muzikanten en in sfeervol, zacht licht opgaat in zijn muziek, kun je als luisteraar niet om hem heen. Hij brengt poëtische teksten met woorden en beelden ontleend aan de ‘grillige’ natuur en de ‘vuile’ nacht. Noem het Roeka-idioom. Hiermee geeft de zanger schoonheid aan wat vuig en schimmig is, aan wat sluimert en genadeloos is. Zijn liedjes en de voordracht daarvan zijn spannend. En ja hoor, hij zingt ook wel over de liefde. Maar doet hij dat, weet hij ieder cliché en elke vorm van ‘ik hou van jou’ te vermijden.
Laat ons door de jaren zwaaien
In de duizeling verwaaien
Tussen vervulling en gemis
En ons ermee gelukkig weten
Omdat het onvervalste leven
Nu eenmaal die wilde slinger is
Ja, het gaat op en neer, hoog en laag en wil steeds meer
Het is de schommel van de liefde, de troon van het verbond
Het levenslange heen en weer tussen de wolken en de grond
(uit ‘De schommel van de liefde’)
Komisch verteller
Daarnaast leidt Roeka zijn liedjes in als een onverwacht komisch verteller. Zijn bescheiden wijze van conference maken blijkt een uitstekende manier om luchtigheid plaats te geven in zijn toch wat zwaardere, lang niet voor iedere muziekliefhebber toegankelijke werk. Na een losse grap -Roeka vertelt bijvoorbeeld over het boek ‘Innovatie in de lichte muziek’, waaruit hij leerde gevoelige liedjes vanaf een barkruk te spelen en dat hij zo’n kruk in de kroeg veel gemakkelijker bestijgt dan op het podium- is het makkelijker de concentratie weer helemaal te richten op de verhalende liedjes. Ook de muzikale intermezzo’s in de Tom Waits-achtige kleinkunstnummers van Roeka -na de pauze musiceert de band wat vetter en ruiger, dan daarvoor- zorgen voor een prettige ontlading van de in ieder lied opnieuw opgebouwde spanning.
Hieronder een impressie: ‘Stille dromers in de stad’, openingslied van het album ‘Zachtaardig vergooid’.
